|
Z PAMIĘTNIKA  |
Warsztatowcy, którzy zdecydowali się zostać w Olczy dwa dni dłużej mieli dziś przed sobą najambitniejszą trasę: Dolina Kościeliska, a po drodze – jaskinia Mylna, wąwóz Kraków i Smocza Jama. Ponieważ został nas niecały tuzin, dokleiliśmy się do sąsiedniego obozu M(ł)OT-ów, czyli Młodzieżowych Organizatorów Turystyki. Tu warto zauważyć, że, choć z trzech obozów (matematyczny, MOT-ów i krajoznawczy) ten nasz wydawałby się mieć najwięcej wspólnego z wysiłkiem pozaturystycznym i (nie bójmy się tego słowa!) nauką – tak naprawdę to oni uczyli się najintensywniej: co prawda nie mozolili się nad kwadratami magicznymi, ale musieli opanować najważniejsze szlaki górskie, zdobyć pojęcie (więcej niż zielone) o pierwszej pomocy czy umieścić w małych palcach zasady poruszania się w górach – a to wszystko w czasie wykładów i górskich wędrówek (dużo trudniejszych niż nasze – wystarczy sobie wyobrazić zdobywanie Zawratu w strugach deszczu). Brzmi strasznie, ale to dzięki temu matematyk-górski laik, niezaprawiony w trudnych trasach, zagubiony wśród nazw polan, przełęczy i schronisk mógł czuć się bezpiecznie w grupie prowadzonej przez jednego z osobników, którym chciało się zdobywać te prawie-harcerskie sprawności w środku wakacji (aczkolwiek poziom poczucia bezpieczeństwa drastycznie się obniżył, kiedy zaczęła być mowa o Strasznych Łańcuchach (potworne słowo!), Których Należy Się Trzymać Podczas Wspinaczki (jeszcze potworniejsze słowo!) ;-) ). Nagrodą za przebycie trudnej trasy były przepiękne widoki i niemała satysfakcja ;-). Weronika Grygielska |
